انجمن متافیزیک راه میان بر

شدت و ضعف خواب غفلت:

همه‏ى افراد بشر اگر هدف از خلقتشان را نفهمند و به فكر تزكيه‏ى نفس نباشند خوابند، منتهى خوابها شدّت و ضعف دارد، مثل همين جنبه‏هاى ظاهرى، جنبه‏هاى باطنى هم همين طور است حضرت امير عليه‏السلام فرمود: «النّاس نيام» همه خوابند «فاذا ماتوا انتبهوا» وقتى بميرند بيدار مى‏شوند. خوابها را به چند بخش مى‏شود تقسيم كرد: 1 ـ خوابهاى عميق: مثل خوابهاى نيمه‏هاى شب در حالى كه انسان خيلى خسته باشد و شب هم يكى، دو ساعت خوابيده باشد چون اوايلى كه انسان مى‏خوابد خوابش زياد عميق نيست، وقتى هم كه سير خواب مى‏شود زياد عميق نيست ولى اگر انسان هم زياد خوابش بيايد و هم وسطهاى خوابش باشد،خيلى عميق است. در آنجا گاهى مى‏شود كه صداهاى زيادى بلند مى‏شود ولى انسان بيدار نمى‏شود امّا اگر تازه خوابيده باشد خير، يابه اندازه كافى خوابش را كرده باشد، زود بيدار مى‏شود ما هم در خواب غفلت در همين حاليم. در اوائل سن انسان زود از خواب بيدار مى‏شود جوانها خيلى زود از خواب بيدار مى‏شوند با يك صداى مختصر مى‏بينيد از خواب پريد، يكى هم وقتى انسان سير خوابش را كرده باشد زود بيدار مى‏شود البتّه اگر نمرده باشد، چون بعضى افراد وقتى مى‏خوابند آن قدر مى‏خوابند كه مى‏ميرند، امّا اگر هنوز خواب باشد و خوابش رابه اندازه كافى كرده باشد مثل پيرمردهايى كه خواب كاملى كرده‏اند و كارهايشان را در دنيا انجام داده‏اند از خواب ممكن است بپرند. شما نگوئيد ما پيرمردهايى را ديده‏ايم كه تبليغشان كرده‏ايم و از خواب غفلت بيدار نشده‏اند، آنها مرده‏اند. چون روايت دارد زمانى كه انسان به سنّ چهل سالگى مى‏رسد و خوبيهايش از بديهايش بيشتر نيست شيطان پيشانيش را مى‏بوسد و مى‏گويد: «هذا وجه لايفلح»اين صورتى است كه رستگار نخواهد شد. اگر انسان چهل سال خواب باشد مى‏ميرد، اين صورتى است كه هرگز رستگار نمى‏شود. بنابراين اگر در سنين جوانى انسان از خواب غفلت بيدار شود خيلى استفاده مى‏كند چون جوانها همه‏ى كارها را مى‏توانند صحيح انجام بدهند. عبادت در جوانى ارزش دارد. ترك گناه در جوانى ارزش دارد. انسان اگر در جوانى توانست به سوى خدا حركت كند هم سبك بار و هم پر سرعت و هم قوى حركت مى‏كند امّا در سنين بالا، اوّلاً معلوم نيست موفّق بشود و بعد هم اگر موفّق شد براى آدم مثل ارزشى كه حركت جوان دارد، خيلى ارزش ندارد. فرد مسن را هم فكر نكنيد كه حتما بايد نود سالش باشد، اين طورى كه تعيين كرده‏اند از چهل ساله به بالا است. عمر انسان تا چهل سالگى در راه جوانى است و از آنجا بر مى‏گردد و سرازير مى‏شود. يك عدّه هستند كه خوابشان سنگين است و با صداى آرام بيدار نمى‏شوند با صداى خيلى قوى تكانى مى‏خورند. يك نفر تعريف مى‏كرد من هر شب ساعت را كوك مى‏كنم. آن هم ساعت زنگى با صداى قوى و مى‏گذارم بالاى سرم، صبح مى‏بينم ساعت در باغچه افتاده و مى‏فهمم خودم از صداى آن بدم آمده و در باغچه انداختم و متوجّه نشدم ساعت مرا بيدار كرده امّا يادم رفته. گاهى خواب اين قدر سنگين مى‏شود كه ديگر اين چنين شخصى دقّت روى كارها ندارد يعنى با اين همه سروصدايى كه در اطرافش هست بيدار نمى‏شود.گاهى سروصداى زيادى اطراف انسان هست، مواعظ هست در عين حال از خواب بيدار نمى‏شود. در آيات قرآن يكى از علائم مؤمنينى كه خواب هستند اين است كه وقتى قرآن براى آنها خوانده مى‏شود و يا ذكر نام خدا مى‏گردد از خواب غفلت بيدار مى‏شوند. اما برخى افراد در جلسات دينى با انسانهاى خوب سروكار دارند، پدر و مادر خوب، محيط خوب دارند، همه هم دارند توى سرش مى‏زنند كه بلند شود امّا خواب است، اين طور افراد خوابشان سنگين است و احتمالاً مرده‏اند و اگر در نهايت بيدار شدند معلوم است كه خوابشان سنگين بوده است. جوانها نگويند كه وقت زياد است انشاءاللّه كوشش بكنند كه راه خدا را در جوانى پيش بگيرند