Friday 29 Feb , 11:53 PM
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين و صلي الله علي محمد و آله اجمعين لا سيما علي حجة ابن الحسن روحي و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء
شاگردان چون پروانه به كرد شمع وجود استاد اخلاق كه عارفي رباني-وارسته و تيزبين و عاقبت انديش بود حلقه زده بودند و از گفتار دلنشين او بهره مند ميشدند.
روزي استاد با بيانات عميق خد چنان شاگردان را تحت تاثير قرار داد كه آه و افسوس آنها بلند شد و حقيقتا" منفلب شدند.آن بيانات پيرامون اسرار در وقت بود.او ميگفت:
اگر جيب جواني پر از سكه هاي طلا باشد و از خانه بيرون بيايد ولي از سوراخي كه در جيبش به وجود آمده همه آن سكه هاي گرانبها در حاشيه كوچه و خيابان بريزد و تمام شود خيلي مهم نيست.اما اگر گوهر عمرش بيهوده در حاشيه راهها و خيابان تلف شود چنين فردي واقعا" زيان كرده است.خداوند فرداي قيامت يقه او را ميگيرد و مي فرمايد:تو كه شصت سال عمر كرده اي .پانزده سالش هيچ. چهل و پنج سال باقي مانده را اگر ضرب در 360 روز (كه مدت يك سال است)كنيم 16200 روز مي شود و همين رقم را ضرب در 24 ساعت (كه مدت شبانه روز است)كنيم 388/800 ساعت مي شود .اكنون بگو ان همه ساعت را در چه راهي صرف مي كردي؟
آيا در شب نشيني بيهوده ؟ يا كنار بساط لهب و لعب؟
يا...... در كنار جعبه جادويي تلويزون .به طوري كه ناگاه به ساعت نگاه كردي و ديدي نزديك به نيكه شب است؟
اي اسراف گر چرا وقت عزيز و گرانبهاي خود را چنين بيهمده به پاي امور بي ارزش نثار كردي؟ در در برابر چنين سرمايه بي نظير چيزي به دست نياوردي؟
آنگاه در جواب چه ميگويي؟؟؟؟
الحمد لله رب العالمين و صلي الله علي محمد و آله اجمعين لا سيما علي حجة ابن الحسن روحي و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء
شاگردان چون پروانه به كرد شمع وجود استاد اخلاق كه عارفي رباني-وارسته و تيزبين و عاقبت انديش بود حلقه زده بودند و از گفتار دلنشين او بهره مند ميشدند.
روزي استاد با بيانات عميق خد چنان شاگردان را تحت تاثير قرار داد كه آه و افسوس آنها بلند شد و حقيقتا" منفلب شدند.آن بيانات پيرامون اسرار در وقت بود.او ميگفت:
اگر جيب جواني پر از سكه هاي طلا باشد و از خانه بيرون بيايد ولي از سوراخي كه در جيبش به وجود آمده همه آن سكه هاي گرانبها در حاشيه كوچه و خيابان بريزد و تمام شود خيلي مهم نيست.اما اگر گوهر عمرش بيهوده در حاشيه راهها و خيابان تلف شود چنين فردي واقعا" زيان كرده است.خداوند فرداي قيامت يقه او را ميگيرد و مي فرمايد:تو كه شصت سال عمر كرده اي .پانزده سالش هيچ. چهل و پنج سال باقي مانده را اگر ضرب در 360 روز (كه مدت يك سال است)كنيم 16200 روز مي شود و همين رقم را ضرب در 24 ساعت (كه مدت شبانه روز است)كنيم 388/800 ساعت مي شود .اكنون بگو ان همه ساعت را در چه راهي صرف مي كردي؟
آيا در شب نشيني بيهوده ؟ يا كنار بساط لهب و لعب؟
يا...... در كنار جعبه جادويي تلويزون .به طوري كه ناگاه به ساعت نگاه كردي و ديدي نزديك به نيكه شب است؟
اي اسراف گر چرا وقت عزيز و گرانبهاي خود را چنين بيهمده به پاي امور بي ارزش نثار كردي؟ در در برابر چنين سرمايه بي نظير چيزي به دست نياوردي؟
آنگاه در جواب چه ميگويي؟؟؟؟